کتاب عیش پیری و راز دوستی - مارکوس تولیوس سیسرون

سیسرون (زاده 106 پیش از میلاد - درگذشت43 پیش از میلاد) خطیب و متفکر نامدار رومی، رساله «عیش پیری» را هنگامی که از حریف نیرومندی چون سزار شکست خورده و در غم مرگ دخترش سوگوار بود، برای تسلی خاطر خود نوشته است. در این رساله دو جوان از «کاتون»، سخنور نامی روم، می‌خواهند که آن‌ها را در تحمل بار پیری با چند پند، یاری کند و او نیز موجبات نگرانی پیری را مورد بحث قرار می‌دهد و نه تنها پیری را به بی‌حاصلی محکوم نمی‌کند، بلکه امید و خرم‌دلی پیران راستکار را با بیانی دلنشین ستایش می‌کند؛ با این حال پیری را وقتی فرخنده و خواستنی می‌داند که بیانش با تقوای جوانی استوار باشد. در رساله «راز دوستی» دو داماد «للیوس» که به دانش و خرد مشهور است، با پدر زن خود در خصوص دوستی، گفت و شنودی دارند. سیسرون از زبان للیوس؛ کیفیت و اهمیت و شرایط دوستی را پس از عقل، بزرگ‌ترین عطیه خداوند می‌داند.